Samen gelukkig, door gelukkig alleen te zijn

Klinkt best vaag niet? Toch zeg ik het tegen iedereen die ik spreek wanneer we het over relaties hebben. En, je hebt het vast wel eens gehoord. Deze oh zo cliché uitspraken: “Je kunt pas voor een ander zorgen, als je goed voor jezelf zorgt.” of “Pas wanneer jij van jezelf kan houden, kun je ook van een ander gaan houden”.

Hoe zit dat dan met de liefde?

Met liefde is dit niet anders. Pas wanneer jij weet waar jij gelukkig van wordt, kun je pas samen gelukkig worden. Wanneer jij weet wat jij wilt, voor jezelf, in jouw sociale leven, je werk, je hobby's, and so on. Dan pas kun je gaan kijken naar een partner die daarbij past. Want, we willen natuurlijk liefde ervaren voor de rest van ons leven. Dan is het wel fijn dat je in ieder geval een partner treft die open staat voor alles wat jij belangrijk vindt, toch?

Alleen is maar alleen

Toch vinden de meeste mensen het idee van alleen zijn, of alleen iets doen, maar raar. Er moet altijd iemand mee, uit eten, naar de bios, naar een attractiepark. Maar, waarom eigenlijk? ’Erbij horen’ is een heersend concept van de huidige maatschappij. We leren dit al als kind, dat het een straf is om alleen te zijn. Wanneer ouders een kind voor straf naar hun kamer sturen om alleen te zijn. We vinden het zo normaal. Je hoort met iemand samen te zijn, samen dingen te doen. Vooral wanneer je volwassen bent wordt die druk extra opgevoerd. Ben je de dertig al gepasseerd? Nou maak dan je borst maar nat, want dan is een relatie toch wel de norm. Gek eigenlijk, als je het mij vraagt.

Een ode aan alleen zijn

Eigenlijk is alleen zijn helemaal geen straf. Alleen zijn, zonder rekening te houden met een ander. Eigenlijk zou het een beloning voor kinderen moeten zijn. “Jij hebt je zo goed gedragen, ga maar lekker naar je kamer. Dan kun je lekker even doen waar je zelf zin in hebt. Zonder de beperkingen van anderen.”

Alleen zijn kan zo bevrijdend zijn

Wanneer is nou de laatste keer dat jij alleen naar de bios bent geweest. Een film hebt gekeken die jij wilde zien. Op een tijdstip wanneer jij er zin in hebt. Net zoveel popcorn hebt gegeten als dat jij wilde, of niet. Of uit eten, in je eentje een T-bone steak van een kilo naar binnen werken zonder dat er iemand met een mening tegenover je zit. Klinkt al beter he, dat alleen zijn.

Zonder wingman, of vrouw

December, een maand waarin verbinding centraal staat. Kerst, oud en nieuw, en dat alles in een periode waarin we verplicht worden om die verbinding juist niet op te zoeken. Welke periode het nu ook is als je dit leest: ik daag je uit. Ik daag je uit om het avontuur op te zoeken. Alleen, zonder vriend, vriendin, kennis, familie, helemaal alleen. Uit te vinden wat jij leuk vindt. Welke dingen jij kunt doen waardoor je de verbinding met anderen niet nodig hebt. Wandelen, uitgebreid koken voor jezelf, een film avond met hapjes, sporten, roadtrip. Zo veel opties. Pak eens een notitieblok en een pen. Zet het eerste woord erop, mijn solo bucketlist. En begin te schrijven, zonder na te denken, de ideeën zullen vloeien. Dingen die jij altijd al hebt willen doen, maar waarvoor je nooit de kans of de tijd hebt genomen. Die rit naar een mooie Europese stad, vandaag, morgen, in het weekend. Het maakt niet uit, want je hoeft met niemand rekening te houden. Je gaat wanneer jij wil, hoe jij wil en waar jij heen wil. Over de snelweg, door de bergen, over de landerijen.

Alleen is niet alleen

En terwijl je dat doet, terwijl jij ontdekt wie jij bent, wat jou gelukkig maakt, bedenk dan eens wat een ander daar nog aan kan toevoegen. Om jouw plaatje aan te vullen, want je bent alleen al helemaal compleet. Wees niet verbaasd wanneer er iemand op je pad komt wanneer je happy in je eentje dingen aan het doen bent. Het kan zomaar zijn dat je potentiële partner daardoor wordt aangetrokken, en jouw welkome aanvulling wordt!